Jedną z pierwszych książek, które powstały w oparciu o opisane wydarzenia, było francuskojęzyczne dzieło Alberta Londresa, Le Chemin de Buenos Aires (Droga do Buenos Aires), w którym samo Cwi Migdal pełni rolę raczej epizodyczną.
Szczegóły zagadnienia można poznać głównie dzięki dwóm opartym na faktach powieściom fabularnym: La Polaca Myrthy Schalom oraz El infierno prometido (Piekło obiecane) Elsy Drucaroff. Źródłem informacji jest również książka napisana przez komisarza Alsogaraya (wydana w latach 30. XX wieku), dzięki któremu udało się ująć przestępców – Trilogia de la trata de blancas zawiera zbiór obserwacji policjanta, ułożony w logiczną całość.
Jedną z kulturowych pozostałości handlu kobietami z Europy Wschodniej jest funkcjonujące w lunfardo, dialekcie Buenos Aires słowo papirusa/papirosa lub w skróconej postaci papusa, które, choć dziś oznacza piękną, atrakcyjną kobietę, oryginalnie odnosiło się do dziewczyn o egzotycznej – w Argentynie – urodzie zaczepiających mężczyzn na ulicy prośbą o papierosa (po hiszp. cigarrillo). Słowo to niejednokrotnie można spotkać w tekstach argentyńskich tang (np.