thumb|240px|Nagrobek Janiny Hurynowicz na cmentarzu św. Jerzego w Toruniu Janina Hurynowicz (ur. 10 listopada 1894 w Krystynopolu, zm. 2 października 1967 w Toruniu) – polska lekarka, neurofizjolog, neurolog i psychiatra. Profesor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, a przed II wojną światową, autorka cenionych prac dotyczących chronaksji i wpływu insuliny na autonomiczny układ nerwowy.
Życiorys Szkołę średnią ukończyła w Wilnie w roku 1911. Studia medyczne odbyła w Żeńskim Instytucie Medycznym w Petersburgu kończąc je w roku 1918 (podobnie jak Halina Jankowska). W latach 1918–1922 pracowała w różnych szpitalach na terenie Rosji jako epidemiolog, neurolog i psychiatra. Jako lekarz wojskowy trafiła do Polskiej Dywizji Syberyjskiej i prowadziła szpital polowy. Do kraju powróciła w roku 1921 przez Japonię, Indie, Francję i Niemcy, opiekując się jako lekarz z transportem jeńców inwalidów wojennych.
W okresie 1922–1933 przechodziła kolejno szczeble kariery akademickiej na Uniwersytecie Wileńskim od młodszego asystenta do adiunkta w Klinice Neurologicznej. Doktoryzowała się na podstawie pracy Wpływ insuliny na układ nerwowy wegetatywny w roku 1927.