Bolita południowa (Tolypeutes matacus) – gatunek ssaka z podrodziny Tolypeutinae w obrębie rodziny bolit (Tolypeutidae).
Zasięg występowania Bolita południowa występuje we wschodniej Boliwii, w południowo-zachodniej Brazylii, w Gran Chaco w Paragwaju i w północnej oraz środkowej Argentynie.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1782 roku chilijski przyrodnik Juan Ignacio Molina, nadając mu nazwę Dasypus octodecimcinctus, lecz nazwę tę użył w 1777 roku niemiecki przyrodnik Johann Christian Polycarp Erxleben na opisanie kabassu jednopaskowego (Cabassous unicinctus); następną dostępną nazwą była nazwa Loricatus matacus, którą w 1804 roku ukuł francuski zoolog Anselme Gaëtan Desmarest. Desmarest nie wskazał miejsca typowego; w toku późniejszego oznaczenia w 1930 roku amerykański teriolog Colin Campbell Sanborn na miejsce typowe wyznaczył Tucumán, Tucumán, Argentyna. Desmarest swój opis oparł na wcześniejszym tekście de Buffona.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają T.