Składają się na nią odpowiednie: wiedza, chęci, słowo, dzieło, życie, dążenia, skupienie i pogrążenie.
W asanie chodzi o zachowanie takiej postawy umysłu, która będzie najodpowiedniejsza do wytrwania w długotrwałych praktykach medytacyjnych. Jest to analogiczne do podejścia hathajogi, która jednak skupia się na właściwej postawie fizycznej.
Czwarty stopień, pranajama (rytm życiowy) polega na takim zharmonizowaniu swojego życia, aby określone czynności każdego dnia odbywały się podług pewnego rytmu. W najprostszym wariancie będzie to polegać na sypianiu o stałych porach, jadaniu o stałych porach, ćwiczeniu o stałych porach, pracowaniu o stałych porach itd. Jednak w praktyce jest to rytmika dużo subtelniejsza, prowadząca do harmonii w organizowaniu własnego życia.
Piąty stopień, pratjahara (władanie uwagą) stanowi pierwszy etap bezpośrednich ćwiczeń umysłowych. Polega na takim wyćwiczeniu posługiwania się zmysłami, aby móc dowolnie je kontrolować. Czyli gdy chce się słyszeć, wtedy się słucha i żadne inne wrażenie zmysłowe nie jest w stanie odciągnąć naszej uwagi od zmysłu słuchu. W konsekwencji opanowania ćwiczeń w pratjaharze uczeń uczy się nie ulegać żadnemu ze zmysłów, tym samym ucząc się popadać w stan wewnętrznej ciszy.