Biały Murzyn – polski melodramat z 1939 roku, na podstawie pozytywistycznej powieści o awansie społecznym z 1875 roku pod tym samym tytułem, napisanej przez Michała Bałuckiego.

Fabuła Antoni Sikorski, student medycyny, przyjeżdża na wakacje do ojcowskiej chłopskiej chaty. W lesie przypadkiem ratuje hrabiankę Jadwigę Lipską, która zraniła się w nogę. Kobieta nie okazuje żadnej wdzięczności, traktuje go arogancko i z wyższością, mimo to Antoni jest urzeczony jej urodą i zakochuje się w dziedziczce. Kiedy dowiaduje się, że jest zaręczona z Zygmuntem Karskim popada w apatię. Jadwiga jest zakochana z wzajemnością w narzeczonym, dlatego, gdy Zygmunt umiera w wyniku ran odniesionych w wypadku samochodowym, próbuje się zabić. Po raz kolejny Antoni ratuje ją w ostatniej chwili.

Aby bronić honoru rodziny hrabia Lipski postanawia wydać córkę za Antoniego, a po przyjściu na świat dziecka opłacić rozwód. Początkowo Antoni odmawia, jednak gdy Jadwiga próbuje popełnić samobójstwo godzi się na małżeństwo.