W 1939 wyjechał do Francji, gdzie współpracował z tamtejszymi środowiskami lewicowymi.

Powrócił do Albanii w 1943 i nawiązał współpracę z ruchem oporu. Początkowo pełnił funkcję członka sztabu generalnego Armii Narodowowyzwoleńczej, a w 1944 r. został ministrem propagandy w kontrolowanym przez komunistów albańskich Rządzie Tymczasowym. W tym rządzie wyróżniał się liberalnymi poglądami, co do możliwości włączenia sił niekomunistycznych do rządu, ale także odnosił się z rezerwą, co do potępienia przedwojennych twórców (jak Gjergj Fishta). W 1946 po raz pierwszy został wybrany deputowanym do Zgromadzenia Ludowego. Był także pierwszym przewodniczącym Ligi Pisarzy Albańskich. Zwolennicy ścisłej współpracy z Jugosławią, wśród nich ówczesny minister spraw wewnętrznych Koçi Dzodze doprowadzili do odsunięcia Maleshovy. Na posiedzeniu KC KPA 21 lutego 1946 oskarżono go o oportunizm i odchylenie prawicowe, a następnie usunięto z KC i Biura Politycznego partii. Maleshova był oskarżany o dążenie do współpracy z krajami anglosaskimi, czemu większość kierownictwa partyjnego była przeciwna. Do 1948 pełnił funkcję ministra edukacji. W 1949 na III Zjeździe Związku Pisarzy Albańskich został poddany krytyce za oportunizm i liberalizm i pozbawiony funkcji przewodniczącego.