Postać Drakuli w niektórych ekranizacjach książki nie zawsze jednak była zgodna z opisem Brama Stokera. Przykładowo w filmie Dracula Toda Browinga z 1931 roku, przez długi czas najsłynniejszej ekranizacji książki Stokera, hrabia Drakula grany przez Bélę Lugosiego był dość młodym, zwyczajnym mężczyzną, który już po przybyciu do Anglii kilkukrotnie rozmawiał towarzysko z pozostałymi bohaterami (np. z doktorem Sewardem i Abrahamem Van Helsingiem), co nie miało miejsca w książce. Takie przedstawienie Drakuli kłóci się z opisem demonicznego starca, który stworzył Stoker. Zdaniem wielu krytyków najbliższą opisowi Stokera była kreacja Maxa Schrecka z filmu Nosferatu – symfonia grozy z 1922 roku.
XX wiek 1921: Drakula halála (wyk. Erik Vanko) 1922: Nosferatu – symfonia grozy (wyk. Max Schreck) 1931: Książę Dracula (wyk. Béla Lugosi) 1931: Dracula (wyk. Carlos Villarías) – wersja hiszpańska 1958: Dracula (wyk. Christopher Lee) 1966: Dracula: Książę Ciemności (wyk. Christopher Lee) 1970: Książę Dracula (wyk. Christopher Lee) 1974: Bram Stoker’s Dracula (wyk. Jack Palance) 1974: Krew dla Draculi (wyk. Udo Kier) 1979: Nosferatu wampir (wyk. Klaus Kinski) 1979: Dracula (wyk. Frank Langella) 1992: Dracula (wyk. Gary Oldman) 1995: Dracula – wampiry bez zębów (wyk. Leslie Nielsen) – parodia 2000: Dracula 2000 (wyk.