mały|Epidemiologia CWD w Ameryce Północnej. Przewlekła choroba wyniszczająca (, CWD) – choroba z grupy zakaźnych gąbczastych encefalopatii (transmisible spongiform encephalopathy, TSE), dotycząca zwierzyny płowej. Jak dotąd przypadki CWD opisano u mulaka, jelenia wirginijskiego, łosia, wapiti i renifera. CDC nie potwierdziła do tej pory przypadków domniemanego przeniesienia choroby na ludzi.
Objawy i przebieg thumb|Zmiany patologiczne w przebiegu CWD. A) Zmiany w jądrach ruchowych grzbietowych rdzenia przedłużonego zarażonego CWD łosia. Zauważa się zmiany gąbczaste, wodniczki wewnątrz neuronów i łagodną glejozę. Powiększenie 100×. (B) Złogi amyloidu PrP wybarwione immnunohistochemicznie na brązowo i otoczone przez wakuole, powiększenie 180× (C) Perineuronalne i pozakomórkowe złogi nieprawidłowego białka PrP (PrPCWD, analogicznie do PrPSc) u zarażonego CWD jelenia (powiększenie 180×).(D) PrPCWD w centrach rozmnażania grudek chłonnych migdałków jelenia (immunohistochemia, powiększenie 50×). Większość przypadków CWD występuje u dorosłych zwierząt. Choroba ma postępujący przebieg i zawsze kończy się śmiercią zarażonego zwierzęcia. Najbardziej stałym i widocznym objawem jest utrata wagi.