Ernst Röhm (ur. 28 listopada 1887 w Monachium, zm. 1 lipca 1934 tamże) – niemiecki oficer, czołowy działacz Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP), założyciel i dowódca Sturmabteilung (SA), jeden z najbliższych i najważniejszych współpracowników Adolfa Hitlera.
Był przedstawicielem ruchu narodowosocjalistycznego, akcentował robotniczy, antykapitalistyczny charakter „rewolucji narodowej” z 1933 roku. Od połowy 1933 roku nastąpiła ostra walka polityczna między Röhmem oraz kierowaną przez niego SA a Reichswehrą. Przywódca NSDAP Adolf Hitler opowiedział się po stronie Reichswehry, a zakończeniem tego konfliktu była tak zwana „noc długich noży” i zabójstwo Röhma.
Życiorys Wczesne lata, I wojna światowa Był synem bawarskiego urzędnika państwowego. W 1906 roku ukończył Gimnazjum Maximiliana w Monachium, po czym odbył służbę wojskową w 10. Bawarskim Pułku Piechoty. Po ukończeniu w 1908 roku szkoły wojskowej awansował na pierwszy stopień oficerski. W czasie I wojny światowej walczył na froncie zachodnim (m.in. pod Verdun), był dowódcą kompanii, trzykrotnie ranny i awansował do stopnia kapitana. Wojnę zakończył z głębokimi bliznami po ranach na twarzy oraz Krzyżami Żelaznymi pierwszej i drugiej klasy. Dodatkowo w wyniku operacji twarzy został mu zniekształcony nos.