W Berlinie Kurt Daluege, były członek Freikorpsów, zorganizował Frontbann-Nord, który następnie przekształcono w Gruppe Berlin-Brandenburg SA. Łącznie Frontbann liczył około 30 000 członków, stanowiąc znaczącą siłę paramilitarną środowisk narodowosocjalistycznych mimo formalnej delegalizacji SA.
Röhm od początku zamierzał zachować całkowitą niezależność swej organizacji od NSDAP. Zdelegalizowanej po puczu partii narodowosocjalistycznej groził wewnętrzny rozłam, była targana sporami. Wbrew sprzeciwom Hitlera kilku jej członków wzięło udział w wyborach parlamentarnych i osiągnęli dobre wyniki. 4 maja 1924 Röhm i kilku innych nazistów, jako kandydaci Narodowosocjalistycznej Partii Wolności (Nationalsozialistische Freiheitspartei), zostali po raz pierwszy wybrani do Reichstagu, w dużej mierze dzięki uznaniu społeczeństwa dla udanego wystąpienia Hitlera podczas jego procesu po puczu.