W maju 1919 likwidował Bawarską Republikę Rad; ówcześnie był zadeklarowanym monarchistą. Zorganizował antykomunistyczną bojówkę bawarskiej Obrony Terytorialnej (Einwohnerwehr), którą wyposażył w dużą ilość broni, pochodzącej z różnych źródeł. Była to najpotężniejsza milicja w historii Niemiec. Grupa została rozwiązana latem 1921 roku, gdy rząd centralny zdelegalizował freikorpsy – jednak Röhm utrzymał arsenał. Jego ambicją polityczną było odbudowanie potęgi militarnej Niemiec za pomocą zreformowanej armii. Uczestnicząc po wojnie światowej we freikorpsach i innych organizacjach paramilitarnych, uznał, że armia narodowa byłaby skutecznym narzędziem prowadzenia wojny. Armia oparta na braterstwie broni oraz egalitaryzmie, motywowana ideologicznym nacjonalizmem. Braterstwo frontowych żołnierzy uważał za najważniejsze w życiu. Gardził mieszczańską moralnością i cywilami. Twierdził, że rządy powinna pełnić elita „wojowników”: „Na świat spoglądam ze swojego żołnierskiego punktu widzenia. Świadomie jednostronnie. Dla żołnierza nie istnieją żadne kompromisy”;