W czasie okupacji włoskiej uciekł z więzienia i związał się z ruchem oporu. Pełnił funkcję przewodniczącego Antyfaszystowskiego Frontu Narodowowyzwoleńczego w Dibrze. Po zakończeniu wojny od 1950 zasiadał jako deputowany w parlamencie albańskim. W latach 1946–1949 pełnił funkcję dyrektora Biblioteki Narodowej, a następnie dyrektora Muzeum Wojny Narodowowyzwoleńczej.
Pierwsze utwory pisał w początkach lat 20. XX w. W jego dorobku znalazły się opowiadania, powieści, a także dramaty. W swoich dramatach poruszał problem walki ludności albańskiej przeciwko Serbom w okręgu Dibry (np. Dashuni e besnikri – Miłość patrioty). Najbardziej znanym jego dziełem była powieść Sikur të isha djalë (Kiedy byłem małym chłopcem). Był to jeden z pierwszych w literaturze albańskiej tekstów dotykających problemu funkcjonowania kobiet w rodzinie patriarchalnej. Osobne miejsce w jego twórczości zajmowały dzienniki, pisane w czasie pobytu w więzieniu, a także w czasie działalności w ruchu oporu.