W okresie międzywojennym działalność społeczno-polityczną Morcinka można określić jako antyniemiecką, niektórzy krytycy zarzucali mu wręcz krzewienie nienawiści do Niemców. W okresie powojennym związał się politycznie ze Stronnictwem Demokratycznym. Z okręgu bielskiego sprawował mandat poselski do Sejmu PRL I kadencji (1952–1956).
W 1951 otrzymał Nagrodę Państwową II stopniaUrbankowski B., Czerwona msza, czyli uśmiech Stalina, t. 2, Warszawa 1998, s. 315..
Pod naciskiem władz na posiedzeniu Sejmu 28 kwietnia 1953 złożył wniosek, aby aprobować dekret Rady Państwa o przemianowaniu Katowic na Stalinogród. Po tym wystąpieniu otrzymywał listy z pogróżkami i obelgami, zwracano jego książki, spotkał się z towarzyskim ostracyzmem, a nawet wywrócono jego samochód.