W latach 1946–1949 adiunkt w Zakładzie Biologii Ogólnej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. 1949–1950 — adiunkt w Katedrze Zoologii Ogólnej Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. Organizator i długoletni kierownik Katedry i Zakładu Biologii Ogólnej wrocławskiej Akademii Medycznej, której pracownikiem był od roku 1950. 1968-1977 – docent mianowany. Członek utworzonego w 1953 r. Towarzystwa Parazytologicznego, Towarzystwa Zoologicznego, a także Towarzystwa Historii Medycyny.
W 1977 odszedł na emeryturę, ale cały czas był aktywny naukowo. Brał udział w odczytach naukowych, spotkaniach weiglowców, lwowian i drużyny starszoharcerskiej. Na początku lat 90. z jego udziałem nakręcono filmy dokumentalne: "Czwartego lipca o świcie, we Lwowie", "Być we Lwowie". Jako naoczny świadek (mieszkał w pobliżu Bursy Abrahamowiczów, dokąd oprawcy zwozili aresztowanych profesorów), zdał najbliższego ranka, m.in. prof. Weiglowi, relację z mordu dokonanego 4 lipca 1941 przez hitlerowców: Einsatzkommando do zadań specjalnych pod dowództwem Eberhardta Schöngartha na 25 polskich naukowcach i kilkunastu członkach ich rodzin (zob.