14 października 1926 został mianowany dowódcą piechoty dywizyjnej 30 Dywizji Piechoty w Kobryniu. 17 marca 1927 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go dowódcą 22 Dywizji Piechoty Górskiej w Przemyślu. 1 stycznia 1928 został awansowany na generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 6. lokatą w korpusie generałów. 12 października 1934 Prezydent RP zwolnił go ze stanowiska dowódcy dywizji i z dniem 31 grudnia tego przeniósł w stan spoczynku. Po przejściu na emeryturę mieszkał w Krakowie.
Został osadnikiem wojskowym w osadzie Bystrzyca (gmina Ludwipol). Był członkiem oddziału Polskiego Białego Krzyża w Przemyślu.
Zmarł 19 listopada 1958 w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera Cc-4-16).
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923) Krzyż Walecznych (trzykrotnie: 1922) Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”. Oficer Orderu Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Marii Teresy (Austro-Węgry)
Przypisy
Bibliografia
Mariusz Patelski, Polacy - kawalerowie Orderu Wojskowego Marii Teresy 1914–1918, „Teki Biograficzne” 2003, nr 1, s.