Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Moskwie w 1980 roku, gdzie reprezentacja ZSRR w składzie: Wiktor Sidiak, Władimir Nazłymow, Wiktor Krowopuskow, Michaił Burcew i Nikołaj Alochin zdobyła złoty medal. Indywidualnie tym razem nie startował.
Podczas mistrzostw świata w Hawanie w 1969 roku wywalczył złoty medal w rywalizacji indywidualnej, wyprzedzając Węgrów: Jánosa Kalmára i Pétera Bakonyiego. Wspólnie z Markiem Rakitą, Władimirem Nazłymowem, Eduardem Winokurowem i Umiarem Mawlichanowem zwyciężył w zawodach drużynowych. W tej samej konkurencji zdobywał następnie złote medale na mistrzostwach świata w Ankarze (1970), mistrzostwach świata w Wiedniu (1971), mistrzostwach świata w Grenoble (1974), mistrzostwach świata w Budapeszcie (1975) i mistrzostwach świata w Melbourne (1979) oraz srebrny na mistrzostwach świata w Göteborgu (1973).
Równocześnie zdobył kolejne trzy medale indywidualnie: srebrny na mistrzostwach świata w Göteborgu w 1973 roku (za Włochem Mario Aldo Montano) oraz brązowe na mistrzostwach świata w Wiedniu w 1971 roku (za Włochem Michele Maffeim i Polakiem Jerzym Pawłowskim) i mistrzostwach świata w Grenoble trzy lata później (za Mario Aldo Montano i Wiktorem Krowopuskowem).