wyprzedzili go tylko Csaba Fenyvesi i Francuz Jacques Ladègaillerie. Ponadto Fenyvesi, Kulcsár, Schmitt, Sándor Erdős i István Osztrics zdobyli drużynowo kolejny złoty medal. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Montrealu w 1976 roku, w rywalizacji indywidualnej zdobywając brązowy medal. W rundzie finałowej przegrał obie walki i uplasował się za Alexandrem Puschem i Jürgenem Hehnem z RFN. W zawodach drużynowych Węgrzy zajęli tym razem czwarte miejsce.
Podczas mistrzostw świata w Gdańsku w 1963 roku wspólnie z Báránym, Gáborem, Kauszem i Nemere zdobył brązowy medal w zawodach drużynowych. W tej samej konkurencji Węgrzy z Kulcsárem w składzie zdobywali następnie złote medale na mistrzostwach świata w Ankarze (1970), mistrzostwach świata w Wiedniu (1971) i mistrzostwach świata w Hamburgu (1978), srebrne podczas mistrzostw świata w Hawanie (1969) i mistrzostw świata w Göteborgu (1973) oraz brązowe na mistrzostwach świata w Montrealu (1967), mistrzostwach świata w Grenoble (1974) i mistrzostwach świata w Budapeszcie (1975).