Po jego śmierci część prac została zebrana i opublikowana przez Marthę Gerstmann przy pomocy Karla Gloninga. Wymieniany jest wśród najwybitniejszych austriackich neurologów. Krótki artykuł biograficzny autorstwa Lazarosa C. Triarhou ukazał się w 2008 roku na łamach „Journal of Neurology”. Obszerna biografia Gerstmanna autorstwa Lawrence′a Zeidmana i wsp. ukazał się w 2014 roku.
Dorobek naukowy Początek artykułu Gerstmanna, Sträusslera i Scheinkera z 1937 roku|thumb Gerstmann opublikował ponad 100 prac. W 1918 roku przedstawił mało znany opis czystej, jednostronnej agnozji czucia dotyku. Jego pacjentem był 34-letni żołnierz piechoty z raną postrzałową głowy i uszkodzonym zakrętem zaśrodkowym oraz dolną częścią płata ciemieniowego, pozbawiony zdolności rozpoznania dotykiem przedmiotów trzymanych w lewej ręce, mimo zachowanej percepcji somatosensorycznej.
W 1924 roku opublikował pierwszą z prac poświęconych zespołowi, określanego dziś jako zespół tętnicy kątowej, zespół Gerstmanna albo zespół Gerstmanna-Badala (rzadko i głównie w piśmiennictwie francuskojęzycznym;