Як стваральнік бел-чырвона-белага сьцяга ўратаваў габрэйскую дзяўчынку ад Галакосту.
Wyzwolenie Litwy spod okupacji niemieckiej przyniosło Duż-Duszewskiemu wolność. Wówczas, w 1944 roku, został starszym wykładowcą na Wydziale Budownictwa Kowieńskiego Państwowego Uniwersytetu Witolda Wielkiego. Chociaż nie posiadał tytułu naukowego, został kierownikiem katedry historii architektury i sztuki ze stopniem docenta. Rozpoczął pisanie pracy doktorskiej pt. „Odbudowa fabryk obróbki metalu”, lecz nie dokończył jej, ponieważ w grudniu 1946 r. został aresztowany przez władze sowieckie, a podczas rewizji maszynopis dysertacji zaginął. Po wyjściu z więzienia w 1947 roku związał się zawodowo z biurem projektów przemysłowych.
W lutym 1952 roku Duż-Duszewski został ponownie aresztowany. Po trwającym miesiąc śledztwie, w którym został skarżony o nacjonalizm, skazano go na 25 lat więzienia z konfiskacją majątku. Po kasacji Sąd Najwyższy Związku Radzieckiego, zmniejszono karę do 10 lat, a w 1955 roku na podstawie amnestii został zwolniony.
Zmarł 25 lutego 1959 r. w Kownie i został tam pochowany na cmentarzu Pietraszuńskim.