Od grudnia 1940 Badowski działał w sekcji kukiełkowej Teatru Młodego Widza. Jednak w 1941 został aresztowany przez władze sowieckie z przyczyn politycznych. Po uwolnieniu został żołnierzem Armii Polskiej na Wschodzie. Walczył też na Bliskim Wschodzie oraz we Włoszech. W Iraku stworzył i poprowadził teatr lalkowy o nazwie Bajka Wileńska. Potem znalazł się w Anglii. Tam został zdemobilizowany.

Do ojczyzny wrócił w 1947. Zamieszkał w Elblągu, a później w Gdańsku. Nie udawało mu się jednak powrócić na scenę teatru lalek. W roku 1950 został aktorem Teatru Młodego Widza w Poznaniu. Rok później zdał eksternistyczny egzamin aktorski, uzyskując tym samym upraw­nienia aktora dramatycznego (15 maja 1951). Pracował dalej we wspomnianym teatrze jako aktor i reżyser. Współpracował też z innymi teatrami: Polskim w Poznaniu (1952–1953), teatrem w Gnieźnie (1953-1958), Teatrem im. Stefana Jaracza w Olsztynie (1958-1978). W teatrach tych wykreował wiele ról. Wystąpił także w kilku filmach.

Trzykrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Jadwiga (z d. Szafkowska) Badowska-Muszyńska, literatka-poetka, reżyser, aktorka, lalkarka, drugą – Stanisława Anna Badowska z domu Chiluta, trzecią – Barbara Aleksandra z Mierzejewskich.