Wiosną 1972 roku zespół w rozszerzonym składzie i pod nazwą Blues & Rock zadebiutował na Jazz Jamboree. Z tego właśnie występu wykrojono materiał na EP-ę, którą uznano za pierwszą płytę koncertową w historii polskiej muzyki rozrywkowej. Na jej repertuar składały się kompozycje z repertuaru Otisa Spanna (No sence in worrying) i Isaaca Hayesa (Precious, precious – paraphrase). Ponadto występował m.in. na XI KFPP w Opolu, Częstochowskich Spotkaniach Jazzowych i w Dniach Kultury Polskiej w Berlinie (1973). Zespół kilkukrotnie występował na Lubelskich Spotkaniach Wokalistów Jazzowych, na festiwalu opolskim i wielokrotnie za granicą, m.in. w NRD, Czechosłowacji, RFN, ZSRR, Holandii, Belgii i Francji. Szczyt popularności formacji Blues & Rock przypadł na lata 1973–1974, tj. na okres współpracy z żeńskim triem wokalnym Rock & Blues, którą ten rozpoczął późną jesienią 1972 roku w składzie: Ewa Góra (wł. Górzanka), Krystyna Stolarska i Halina ZielińskaWojciech Skowroński – Rock and roll i ja (KAMCD 64, 2020) info: książeczka do płyty.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojciech Skowroński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.