Morfologia thumb|Strobil męski na końcu pędu thumb|Młody strobil żeński thumb|Dojrzała szyszka thumb|Liście thumb|Specyficzny dla wolemii układ liści na pędzie Pokrój Drzewo mierzące do 40 m wysokości (tyle miał okaz znaleziony już martwy, najwyższe drzewa żywe osiągają 27–35 m) i o pniu osiągającym 1 m średnicy (największa średnica pnia drzewa żyjącego wynosi 63 cm). Korona jest wąska, kolumnowa. Z powodu łatwego i częstego tworzenia odrostów starsze drzewa są zwykle wielopniowe. Najbardziej kępiasty okaz składa się z 22 pni (niektóre źródła wymieniają 160 pni). Dodatkowo pąki przybyszowe mogą tworzyć się także na korzeniach zwiększając liczbę pni poszczególnych osobników. Pąki szczytowe w okresie spoczynku osłonięte są woskową wydzieliną. Odgałęzienia boczne wyrastające od szczytu głównego pnia za młodu są wzniesione, potem rozpościerają się poziomo, a najstarsze zwieszają się. Od dołu pień się oczyszcza, ponieważ odgałęzienia boczne odrzucane są po około 20 latach. Brunatna kora na młodszych pędach łuszczy się, na starszych jest brązowa, ma grubość ok. 2 cm i jest bardzo charakterystyczna – pokryta jest gąbczastymi guzkami o średnicy ok. 1 cm, przypominającymi czekoladę bąbelkową. Liście Płaskie igły ostro zakończone.