Oznacza to, że nie zmieniła się całkowita energia emitowana z wnętrza gwiazdy, a przyciemnienie wynikało ze zjawisk przypowierzchniowych, takich jak obecność pyłu okołogwiazdowego czy zmiany temperatury powierzchni.
Obserwacje poczynione w lutym 2020 poprzez obserwatorium SOFIA wskazują, że spadek jasności Betelgezy był spowodowany zmianami w pobliżu jej fotosfery. Prawdopodobnie został zaobserwowany większy, nieco chłodniejszy obszar gwiazdy, który tymczasowo pojawił się na widocznej z Ziemi stronie.
Właściwości fizyczne Jasność i rozmiar mały|lewo|300px|Położenie w gwiazdozbiorze, zdjęcie samej gwiazdy i obraz Betelgezy, VLT Betelgeza jest czerwonym nadolbrzymem o typie widmowym M1-2. Jej rozmiar kątowy został zmierzony po raz pierwszy w 1921 roku, ale zależy on od długości fali i pulsacji gwiazdy. Niepewność wyznaczenia odległości dodatkowo utrudnia określenie rzeczywistej średnicy gwiazdy. Oceny z 2016 wskazują, że ma ona promień 887 ± 203 razy większy od słonecznego, czyli około 3–5 AU. Gdyby znajdowała się na miejscu Słońca, wypełniałaby Układ Słoneczny do orbity Jowisza.