W listopadzie 1917 r. Kurułtaj ogłosił w Bakczysaraju niepodległość Krymskiej Republiki Ludowej. Na czele rządu zwanego Dyrektoriatem stanął N. Çelebicihan, zaś jednym z ministrów został Dż. Sejdamet. Jednym z głównych działań gabinetu było sformowanie armii tatarskiej, której jednym z dowódców został Dż. Sejdamet. Po zajęciu Krymu przez bolszewików na pocz. stycznia 1918 r. Milli Firka została rozwiązana, działając nielegalnie. Część działaczy została zabita, część jak Dż. Sejdamet zbiegła za granicę. Reaktywacja partii nastąpiła w maju tego roku, po wkroczeniu na półwysep wojsk niemieckich. Kierownictwo Milli Firka podjęło współpracę z Niemcami w celu odbudowy krymskotatarskiej państwowości. Jesienią w partii doszło do rozłamu na 2 grupy: umiarkowaną i radykalnie lewicową, która ostatecznie wstąpiła do Rosyjskiej Partii Komunistycznej (bolszewików). W kwietniu 1919 r. na Półwysep Krymski ponownie wkroczyły wojska bolszewickie, jednak już w maju Krym zajęły Siły Zbrojne Południa Rosji gen. Antona I. Denikina. W okresie rządów białych członkowie Milli Firka działali nielegalnie. Generał A. I. Denikin nie chciał rozmawiać z Tatarami krymskimi zrażony poparciem bolszewików przez lewicową frakcję Milli Firka, zaś jego następca gen. Piotr N. Wrangel dopuszczał jedynie autonomię polityczno-kulturalną dla narodu tatarskiego.