O ile materialne zniszczenia były niewielkie, to osiągnięty efekt psychologiczny i propagandowy znaczny: transporty wojsk francuskich do Europy zostały czasowo wstrzymane.
W drodze powrotnej do Mesyny, gdzie niemieckie jednostki miały ponownie zaopatrzyć się w węgiel, napotkały płynące w przeciwnym kierunku krążowniki liniowe Floty Śródziemnomorskiej: „Indomitable” i „Indefatigable”. Ponieważ w tamtej chwili Wielka Brytania nie była jeszcze w stanie wojny z Niemcami (wypowiedzenie wojny nastąpiło późnym wieczorem, po upłynięciu terminu brytyjskiego ultimatum i niemieckiej inwazji na Belgię), okręty brytyjskie rozpoczęły jedynie śledzenie niemieckiej eskadry. Z powodu kłopotów z urządzeniami napędowymi, brytyjskie krążowniki liniowe nie były w stanie utrzymać prędkości osiągniętej przez Niemców, kontakt wzrokowy podtrzymywał jedynie krążownik lekki HMS "Dublin", jednak i jego obserwatorzy zgubili niemieckie okręty w zapadającym zmroku i mgle. Rankiem następnego dnia, gdy Wielka Brytania i Niemcy byli już w stanie wojny, niemiecka eskadra nie niepokojona zawinęła do Mesyny.