W ciągu kilkunastu lat oba odpływy zostały zagospodarowane przez bobry. Odpływ w kierunku północnym został zablokowany przez dwie tamy spiętrzające wodę na poziomach o różnicy około 2 metrów. Odpływ południowy zaopatrzony został w tamę tworzącą zbiornik zarośnięty przez szuwary. Przystanek ósmy - "Erozyjny Jar Strumienia". Jar powstał w wyniku działalności erozyjnej jednego z najsilniejszych bijących na południe od skrzyżowania w Smolnikach. Jego zbocza w niektórych miejscach są nachylone pod kątem ponad 70 stopni. Niżej jar rozszerza się tworząc głęboką dolinę. Strumyk na niewielkiej długości (ok. 500 metrów) osiąga prawie 60-metrowy spadek, co nadaje mu charakter górskiego potoku. Jest jednym z 12 potoków zasilających jezioro Jaczno i dających początek rzece Jacznówce.
Przypisy
Bibliografia Stefan Maciejewski, Po ziemi suwalskiej - Przewodnik turystyczny, Wydawnictwo Hańcza, Suwałki 1994. Lechosław Herz, Pojezierze Suwalskie, Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa 1983.
Przewodnik kieszonkowy, Suwalszczyzna i Podlasie, Praca zbiorowa, Wydawnictwo PASCAL, Bielsko-Biała 2006
Kategoria:Jeziora na Pojezierzu Wschodniosuwalskim Kategoria:Jeziora w gminie Wiżajny Kategoria:Kleszczówek Kategoria:Jeziora w gminie Rutka-Tartak Kategoria:Jaczne