Towarzystwo Ochrony Tatr Polskich – stowarzyszenie powołane w 1887 roku (zarejestrowane w 1888 roku) z inicjatywy Towarzystwa Tatrzańskiego w celu niedopuszczenia do przejścia Tatr w obce ręce.
Historia Rabunkowa gospodarka na obszarze Tatr Polskich prowadzona przez właściciela dóbr zakopiańskich, barona pruskiego Magnusa Peltza, spowodowała, że nad Tatrami zawisła groźba licytacji. 9 lutego 1888 roku podczas licytacji dobra Zakopane nabył Jakub Goldfinger za 380 224 guldeny. Ponieważ nie zostały "ogłoszone należycie" zmiany warunków jej przeprowadzenia, adwokaci pozostałych licytujących złożyli rekursy, czyli odwołania do wyższej instancji z żądaniem jej unieważnienia. Jeszcze w lutym 1888 roku zaczęto myśleć o powołaniu organizacji, która zajmie się gromadzeniem funduszy na wykupienie Zakopanego. W lipcu 1888 roku zawiązano Towarzystwo Ochrony Tatr Polskich.
Podczas posiedzenia Towarzystwa Tatrzańskiego 17 lutego 1889 roku powstał komitet, którego zadaniem było opracowanie statutu Towarzystwa Ochrony Tatr Polskich. W jego skład weszli: ks. Eustachy Sanguszko jako prezes Towarzystwa Tatrzańskiego, jego wiceprezes – Władysław Markiewicz i członkowie: Lesław Boroński i Władysław Lisowski.