Nizina Wschodniobałtycko-Białoruska (84) – region geograficzny w Europie Wschodniej obejmujący nizinny obszar oparty o południowo-wschodnie wybrzeże Morza Bałtyckiego, pomiędzy Zatoką Fińską na północy a Wyżyną Wołyńsko-Podolską na południu. Stanowi zachodnią rubież rozległej Niziny Wschodnioeuropejskiej w miejscu jej styku z Niziną Środkowoeuropejską. Krajobraz cechuje się występowaniem równin, wysoczyzn, bagien i jezior polodowcowych. Region, nazywany też Niziną Wschodniobałtycką, rozpościera się głównie na terenach Białorusi, Litwy, Łotwy i Estonii, zachodząc na terytoria Polski, Ukrainy i Rosji.
Obszar i podział na subregiony Podczas gdy Bałtyk i Wyżyna Wołyńsko-Podolska tworzą ramy północnego i południowego zasięgu Niziny, jej zachodnia i wschodnia granica nie są wyraźne i traktuje się je umownie. Jerzy Kondracki zachodnie rozgraniczenie z Niziną Środkowoeuropejską wyznaczył w rejonie dolin Pasłęki, dolnego Bugu i górnego Wieprza, zaliczając do Niziny Wschodniobałtyckiej makroregiony Pojezierza Mazurskiego, Niziny Północnopodlaskiej i Polesia Zachodniego.