Nowela z 1929 roku pt. Láncszemek (Ogniwa łańcucha) kładzie fundament pod teorię sześciu stopni oddalenia.
W 1936 przechodzi w Sztokholmie operację usunięcia guza mózgu, którą przeprowadza Herbert Olivecrona. Napisze później na ten temat powieść pt. Podróż wokół mojej czaszki (Utazás a koponyám körül). Umiera w 1938 roku na wylew krwi do mózgu.
Twórczość Najbardziej znanymi utworami Karinthyego stały się literackie karykatury Így írtok ti (Tak piszecie) oraz obrazki z życia ucznia Panie profesorze... (Tanár úr kérem). Jego osiągnięcia sięgają jednak daleko poza te dzieła.
Od młodości interesował się nauką. Jako jeden z pierwszych Węgrów wsiadł do samolotu z Viktorem Wittmanem. Po tragicznej śmierci Wittmana napisał jego biografię.
Pierwsze sukcesy literackie odniósł w dzieciństwie. Napisaną pod wpływem Juliusza Verne’a powieść pt. Nászutazás a Föld középpontján keresztül (Podróż poślubna przez środek ziemi) wydano mu w wieku lat dwunastu.