Rzeźby Karola V i Joanny de Burbon – przykłady francuskiej sztuki gotyckiej z XIV wieku. Reprezentują nurt dworski panujący w gotyku w XIV i XV w. Obecnie stanowią część zbiorów sztuki średniowiecznej w paryskim Luwrze.

Są to dwie monumentalne pełnoplastyczne rzeźby wykonane z kamienia. Posąg króla ma 195 cm, zaś królowej niższa o centymetr.

Karol V Mądry (lata panowania 1364–80) był wykształconym monarchą, jako jeden z pierwszych uczonych przełożył na krajowy język wiele klasycznych dzieł. Miał duży wpływ na rozwój nowego typu portretu w sztuce gotyckiej.

Być może ta myśl portretowania władcy wywodzi się z dzieł, powstałych na bazie politycznych traktatów Arystotelesa, który także w nich wykreował funkcję i znaczenie wyobrażeń władcy. Częścią ideologii panowania królewskiego lansowanej przez Walezjuszów było wyeksponowanie wizerunku władzy i jego propaganda w sztuce, zarówno jak w rzeźbie, czy wszystkich rodzajach malarstwa. Para królewska była wielokrotnie przedstawiana, ale w taki sposób aby byli w miarę możliwości rozpoznawalni. Stąd też artyści dążyli realistycznie sportretować monarszą parę uwzględniając fizjonomię i wyraz twarzy.