Janina Stefanowicz-Schmidt (ur. 17 sierpnia 1930 w Warszawie) – polska rzeźbiarka, profesor PWSSP w Gdańsku (od 1996 r. Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku).
Życiorys alt=Metalowy posąg przedstawiający leżącą, skuloną Niobe.|mały|Niobe autorstwa Janiny Stefanowicz-Schmidt w Parku Oliwskim Urodziła się w Warszawie, w rodzinie Jana Stefanowicza (1892–1978), architekta i urbanisty, i Marii Anieli z domu Padlewskiej (zm. 1943), była młodszą siostrą Alberta i Adama. W latach 1933–1939 mieszkała z rodzicami w Gdyni.
Podczas okupacji niemieckiej w Warszawie uczyła się na tajnych kompletach w Gimnazjum im. Cecylii Plater-Zyberkówny. Po wojnie, w 1945 r. z rodziną powróciła do Gdyni, uczyła się w Gimnazjum Sióstr Urszulanek, w 1947 r. zdała małą maturę. W 1949 r. ukończyła Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni, uzyskała świadectwo dojrzałości i rozpoczęła studia na Wydziale Rzeźby w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Dyplom w 1955 r. w pracowni prof. Stanisława Horno-Popławskiego. W latach 1954–1964 brała udział przy odbudowie Głównego Miasta w Gdańsku. W latach 1981–2001 prowadziła stworzoną przez siebie Pracownię Medalierstwa i Małych Form Rzeźbiarskich. Na uczelni pracowała od 1954 do 2001, początkowo na stanowisku młodszej asystentki w Pracowni Rzeźby prof.