thumb|240px|Tablica informacyjna w Gielniowie Józef Wójcik (ur. 2 listopada 1934 w Gałkach, zm. 16 lutego 2014 w Kielcach) – polski duchowny rzymskokatolicki, ksiądz infułat w diecezji radomskiej, wielokrotny więzień sumienia w czasach PRL, który w 1972 uwolnił więzioną przez komunistów przez 6 lat kopię obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej, były proboszcz parafii św. Andrzeja w Suchedniowie. Za swoją działalność duszpasterską otrzymał 18 wyroków i 9 razy przebywał w więzieniu, był karany przez sądy i kolegia w okresie PRL-u za obronę krzyży w szkole w swojej pierwszej parafii w Ożarowie k. Ostrowca Świętokrzyskiego oraz odprawianie mszy i nauczanie religii w Wierzbicy koło Radomia.
Życiorys Urodził się 2 listopada 1934 w Gałkach Hubalowskich, jako syn Władysława i Elżbiety z domu Durlak. Święcenia kapłańskie przyjął w 1958 w Sandomierzu z rąk ks. bpa Jana Kantego Lorka. W latach 1964–1967 odbył studia z zakresu prawa kanonicznego w ATK w Warszawie i w 1971 uzyskał tamże tytuł doktora. W latach 1958–1959 był wikariuszem w parafii w Ożarowie, gdzie za kazanie wygłoszone w obronie krzyży usuwanych z sal szkolnych został aresztowany i skazany na miesiąc więzienia. Od 1962 przez 6 lat był duszpasterzem w Wierzbicy, gdzie władze państwowe wykorzystując miejscowy konflikt zamierzały utworzyć tzw.