Krakus – konserwatywny tygodnik informacyjno-społeczny dla ludu wiejskiego wydawany w Krakowie w latach 1891–1894 jako „pismo poświęcone sprawom politycznym i społecznym oraz nauce, rozrywce umysłowej i szerzeniu wiadomości pożytecznych”.
Historia Pierwszy numer pisma ukazał się 3 stycznia 1891 roku, a ostatni 28 grudnia 1894 roku. Z pismem współpracowali: Szymon Matusiak,nSeweryn Udziela, Stanisława Gałecka, Franciszek Marzec, Wincenty Bieroński, Zygmunt Chełmicki, Ludwik Glatman, Stanisław Pasek, Kazimierz Bartoszewicz, Ferdynand Kuraś, Antoni Stanisław Bassara, Teofil Lenartowicz, Antoni Czajkowski, Karol Rudnicki. Linia programowa Krakusa wymierzona była przeciw akcji ks. Stanisława Stojałowskiego. Publikowano w nim teksty społeczno-polityczne głoszące m.in. lojalność wobec Austrii, artykuły religijne, dotyczące gospodarstwa wiejskiego, a także literatury pięknej. Poza tym zamieszczano legendy i powiastki potępiające pijaństwo, kradzieże itp. Nakład wynosił 500-1500 egzemplarzy. Komplet „Krakusa” posiada w swych zbiorach Biblioteka Jagiellońska. W tygodniku w 1893 roku miał miejsce debiut literacki Ferdynanda Kurasia (Kuraś zadebiutował wierszem Na zgon Teofila Lenartowicza).