Kościół Saint Merri w Paryżu (św. Mederyka) – szesnastowieczny, późnogotycki kościół znajdujący się w IV okręgu paryskim, na prawym brzegu Sekwany, u zbiegu ulic Saint-Martin i Cloître Saint-Merri.
Historia Kult św. Mederyka jest znany na terenie Paryża od IX w. Mederyk był opatem z Autun, który w VII w. udał się na pielgrzymkę do Paryża i zmarł wkrótce po dotarciu do celu na terenie opactwa znajdującego się na miejscu dzisiejszego kościoła. W 884 r. został uznany za świętego patrona prawego brzegu Sekwany (przypisywano mu cudowne ocalenie Paryża przed Normanami i chociaż jego pełne imię brzmiało Medericus, w ludowym kulcie funkcjonował jako Merri).
Obecny kościół wybudowano na miejscu wcześniejszego w pierwszej połowie XVI w. w stylu późnego gotyku. Projekt kościoła świadomie naśladował układ wnętrza zastosowany także w paryskiej Notre Dame (chór i nawa równej długości) i dlatego obiekt zyskał popularną nazwę „Małej Notre Dame”. Urzędowało w nim siedmiu kanoników. W XVII i XVIII wieku przeszedł przebudowy, które dodały do wnętrza, w mniejszym stopniu także do wyglądu fasady, elementy barokowe. Architekt Germain Boffrand dobudował jedną kaplicę do zabudowań klasztoru.