Fasada budynku jest asymetryczna, nie posiada rozety, lecz jedno duże okno witrażowe. Drzwi dekoruje obszerny portal. Zarówno na fasadzie kościoła, jak i na ścianie bocznej (od ulicy Cloître Saint Merri) rynny kościoła kończą rzeźby gargulców. Na fasadzie nie ma bogatej dekoracji rzeźbiarskiej. Ogranicza się ona do jednej ozdobnej wieżyczki w stylu gotyku płomienistego. Dzwonnica kościelna pochodzi z XVIII w., zawieszony został na niej najstarszy zachowany do naszych czasów dzwon w Paryżu, pochodzący z 1331 r. Jedno z okien od ulicy Saint-Martin oraz otaczający je fragment muru to oryginalne fragmenty wcześniejszego, dwunastowiecznego kościoła na tym miejscu.
Wnętrze kościoła nie jest bogato zdobione. Najważniejsze komponenty to ołtarz główny z figurą Chrystusa Ukrzyżowanego 1753 (barokowy), ołtarz boczny z tego samego okresu oraz organy. Instrument ten zbudował Cliquot w 1781, w XIX wieku grał na nich znany kompozytor Camille Saint-Saëns. Również i dziś koncerty organowe w Saint-Merri są ważną częścią życia kulturalnego dzielnicy.
Przypisy
Kategoria:Kościoły w IV dzielnicy Paryża