Wilhelm Christian Ludwig Dilthey (ur. 19 listopada 1833 w Wiesbaden-Biebrich, zm. 1 października 1911 w Seis am Schlern) – niemiecki filozof, teolog, pedagog i historyk. Uchodzi za jednego z założycieli (obok Friedricha Nietzschego) filozofii życia w Niemczech oraz filozoficznej hermeneutyki.
Życie i kariera Wychował się w ewangelickiej rodzinie. Jego ojciec – Maximilian Dilthey (1804–1867) pracował jako naczelny kapelan dworski w Biebrich. Matka Maria Laura (1810–1887) była córką kapelmistrza książęcego Johanna Petera Heuschkela. Wilhelm miał brata (archeologa Karla Diltheya) i siostrę.
Wilhelm Dilthey w 1852 roku ukończył gimnazjum w Wiesbaden oraz zdał egzamin dojrzałości. Wstąpił na uniwersytet w Heidelbergu by kontynuować rodzinną tradycję i studiować teologię, następnie przeniósł się na Uniwersytet Humboldtów w Berlinie. Podczas edukacji duży wpływ wywarli na niego Kuno Fischer, Friedrich Adolf Trendelenburg, Theodor Mommsen, August Boeckh i Leopold von Ranke. Rozwijało się jego zainteresowanie filozofią i historią prądów intelektualnych. w 1856 roku zdał egzamin teologiczny w Wiesbaden, wkrótce potem egzamin państwowy z filozofii w Berlinie (uprawniający do nauczania w szkołach).