Szoszana Kossower ps. Emilia Rozencwajg (ur. 10 kwietnia 1922 w Radzyminie, zm. 18 czerwca 2008 w Tel Awiwie) – członkini i wychowanka Betaru, żydowska działaczka ruchu oporu w czasie II wojny światowej, łączniczka żydowskiego i polskiego podziemia.

Życiorys Urodziła się w Radzyminie, w rodzinie urzędnika Józefa Aarona Kossowera i Sary Cipory de domo Elman. Wychowała się w rodzinnym mieście i mieszkała w nim prawie do likwidacji radzymińskiego getta w 1942. W czasie okupacji niemieckiej straciła dwie siostry i ojca.

Do Warszawy przybyła pod imieniem Emilia Hodkowska i do końca wojny posługiwała się imieniem „Emilka”. Ukrywała się po stronie aryjskiej, gdzie została łączniczką Armii Krajowej. Używała pseudonimów „Jadwiga Ledźwińska” i „Wanda Borkowska”, należała do Betaru. Była łączniczką Żydowskiego Związku Wojskowego (ŻZW), choć deprecjonowała swoją działalność w ŻZW. W wywiadzie udzielonym w 2000 r., polskiej dziennikarce Ance Grupińskiej wspominała, że nie była specjalnie aktywna. Jak sama wspomina „ze dwa razy zaniosłam broń do getta. Kupiłam ją po aryjskiej stronie i zaniosłam. Dałam ją komuś, ale nie pamiętam, jak on się nazywał. Nawet radziłam mu, żeby wyszedł z getta, bo on nie wyglądał jak Żyd. Ale nie chciał, został tam” oraz „ja nawet nie wiedziałam, że jest jakaś organizacja ŻZW.