12–14.
Dasgupta przypisuje tylko pierwsze trzy księgi Patańdźalemu. Porównania językoznawcze skłoniły Jacobiego do wskazania wielu terminów występujących w Jogasutrach, a nieobecnych w Mahabhaszji. Woods twierdzi, że znaczenie różnych terminów nie jest w traktacie jednolite. Keith natomiast zwraca uwagę, podobnie jak Jacobi, że fragmenty czwartej księgi mają charakter antybuddyjskej polemiki z nauką Asangi i Wasubandhu, i że są dużo późniejsze, prawdopodobnie napisane w V w. n.e lub, jak twierdzą Dasgupta i Prasad, że są wymierzone przeciw wcześniejszej szkole idealistycznej.
Datowanie Zwykle przyjmuje się, że traktat „Jogasutra” powstał w II wieku p.n.e., jednak poszczególne części znane były już dużo wcześniej, a niektóre fragmenty cytowane są w źródłach o prawie 2 tysiące lat starszych. Autorzy buddyjscy często używają terminologii i definicji pojęć z Jogasutr, co dowodzi istnienia tych nauk we wcześniejszych okresach. Jogasutry dają zbieżne z innymi traktatami mistycznymi pojęcie o wewnętrznym rozwoju człowieka oraz prawidłach i metodach na drodze poszukiwania Boga (w tym traktacie pod imieniem Iśwara).