W czasie rewolucji francuskiej został poważnie zniszczony. W 1795 r. na jego wysokich schodach rozegrała się ostatnia bitwa rojalistycznego powstania stłumionego przez artylerię pod wodzą Napoleona Bonaparte. Fasada obiektu nadal w kilku miejscach nosi ślady kul. W XIX w. na koszt miasta Paryża przeprowadzono rekonstrukcję i odbudowę zrujnowanych wnętrz kościoła, które po części odzyskały dawny blask. Przy zagospodarowywaniu opustoszałych wnętrz wykorzystano liczne elementy wyposażenia z całkowicie zniszczonych świątyń w regionie oraz zupełnie nowe dzieła naśladujące dawny styl. Ołtarz Simona Challe’a pochodzi z 1758 r.
W kościele znajduje się wiele nagrobków słynnych paryżan, między innymi: Cezara de Vendôme, Marii Anny de Burbon, Henriego de Lorraine-Harcourt, Pierre’a Corneille’a, André Le Nôtre’a, Marie Thérèse Rodet Geoffrin, Denisa Diderota, Claude Adrien Helvétiusa, Jean-Honoré Fragonarda, Paula d’Holbacha oraz Alexisa Pirona.
W latach 1841–1846 Louis Lefébure-Wély pełnił funkcję organisty tego kościoła.