thumb|250px|Stracenie Comuneros w Kastylii pędzla Antonia Gisberta Powstanie Comuneros w Kastylii (hiszp. Guerra de las Comunidades de Castilla) – rebelia w Hiszpanii w latach 1520–1522 przeciwko habsburskiemu królowi Hiszpanii Karolowi V (który był także cesarzem rzymskim w ŚCR i arcyksięciem austriackim), zakończona porażką powstańców.
Wprowadzenie W roku 1516 zmarł król Ferdynand II Aragoński, który dzięki małżeństwu z Izabelą I Kastylijską położył podstawy dla politycznego zjednoczenia Hiszpanii. Ferdynand nie pozostawił po sobie synów, w wyniku czego sukcesja przeszła na rzecz rodu Habsburgów. Córka króla Joanna, żona Filipa Pięknego zmarłego w roku 1506, uczyniła głównym spadkobiercą syna Filipa Karola. Karol, urodzony w roku 1500 we Flandrii nie był jednak popularny w Hiszpanii i uważany był za obcego. W chwili śmierci Ferdynanda liczył zaledwie 16 lat, jednak na skutek choroby psychicznej matki (oficjalnej regentki) podjął próby zdobycia władzy.