Mikołaj z Flüe, brat Klaus z Flüe, (Niklaus von Flüe, Bruder Klaus; łac. Nicolaus de Rupe, franc. Nicolas de la Roche) (ur. 1417, zm. 21 marca 1487) – święty, uznawany za mistrza medytacji i mistyka średniowiecza, symbol pokojowego rozwiązywania konfliktów, patron Szwajcarii.

Życie thumb|left|150px|Dom w którym urodził się św. Mikołaj z Flüe, Flüeli-Ranft thumb|left|150px|Dom w którym mieszkał św. Mikołaj z Flüe, Flüeli-Ranft Rodzice, Henryk z Flüe i Emma Robert, żyli jako zamożni włościanie w Sachseln. Pojął za żonę Dorotę Wisling, pochodzącą z Sachseln. Z tego małżeństwa miał dziesięcioro dzieci: pięciu chłopców i pięć dziewcząt.

W wieku 23 lat został powołany na wojnę. W 1446 roku brał udział w bitwie pod Ragaz, w której Szwajcarzy pokonali wojska austriackie. W 1460 roku, pod Diessenhofen został rotmistrzem.

Mając 50 lat rozstał się ze swą małżonką za jej zgodą, wyrzekł się świata i został pustelnikiem. Osiadł w dolinie Melchthal w pobliżu Ranft. Tam w 1467 roku wybudował maleńką chatę i kapliczkę.

W roku 1473 u progu kolejnej wojny z Austrią, Mikołaj podjął się mediacji i załagodzenia sporu. W roku 1481, gdy wybuchła wojna domowa między stanami Szwajcarii, znów wystąpił w roli mediatora i uratował jedność Szwajcarii. Od tego wydarzenia nadano mu tytuł „Ojca Ojczyzny”.