Gulczanka – rzeka, lewobrzeżny dopływ Noteci o długości 32,53 km.
Hydrografia i hydrologia
Zlewnia Gulczanki jest wyraźnie rozciągnięta równoleżnikowo (około 44 km), natomiast południkowo jedynie 14 km. Obszar posiada urozmaiconą rzeźbę ze względu na występowanie różnorodnych form geomorfologicznych. Północna i centralna część zlewni wraz z odcinkiem ujściowym Gulczanki to teren z dużymi (zwłaszcza w części północno-wschodniej) deniwelacjami (do 50 m) związanymi ze strefą Pagórków Czarnkowskich oraz Ozu Lubaskiego. Pozostałe części zlewni posiadają charakter równinny.
Działy wodne Zlewni Gulczanki: Od północy: krawędź doliny Noteci na zachodzie oraz wierzchowiny Pagórków Czarnkowskich na wschodzie. Od zachodu: wydmy w okolicy miejscowości Hamrzysko. Od wschodu zachodnie wyniesienia mezoregionu Pojezierza Chodzieskiego
Generalnie badany teren nachylony jest w kierunku południowo-zachodnim (nie wliczając głęboko wciętej ujściowej części doliny Gulczanki). Najwyżej położony punkt w terenie osiąga rzędną 125 m n.p.m. na dziale wodnym w okolicy miejscowości Dębe, a najniższy punkt 40 m n.p.m. w okolicy Gulcza w strefie ujściowej Gulczanki. Maksymalna deniwelacja rozpatrywanego obszaru wynosi zatem 85 m.