Nazwy kompleksów gleb ornych pochodzą od nazw gatunków zbóż – pszenicy i żyta w odniesieniu do gleb terenów równinnych oraz dodatkowo owsa – w odniesieniu do gleb terenów górskich. W polskich bowiem warunkach glebowo-klimatycznych zboża są najlepszymi roślinami wskaźnikowymi, między innymi ze względu na dobre wykorzystanie wody pozimowej zawartej w glebie oraz wierność plonów. Ponadto rośliny te zajmują w Polsce w strukturze zasiewów 50–60% powierzchni gleb ornych. W obrębie gleb ornych wyróżnia się następujące kompleksy przydatności rolniczej: kompleks pszenny bardzo dobry kompleks pszenny dobry kompleks pszenny wadliwy kompleks żytni bardzo dobry (pszenno-żytni) kompleks żytni dobry kompleks żytni słaby kompleks żytni bardzo słaby (żytnio-łubinowy) kompleks zbożowo-pastewny mocny kompleks zbożowo-pastewny słaby kompleks pszenny górski kompleks zbożowy górski kompleks owsiano-ziemniaczany górski kompleks owsiano-pastewny górski gleby orne przydatne pod użytki zielone
Ponadto wydziela się także nieużytki rolnicze – N i grunty pod zabudowaniami – Tz.
Kompleksy od 1-9 obejmują gleby orne terenów nizinnych i wyżynnych.