39 pułk piechoty (39 pp) – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.
39 pułk piechoty został sformowany w 1945 w Gnieźnie, w składzie 12 Dywizji Piechoty. Stacjonował pierwotnie w Kamieniu Pomorskim. W 1947 dyslokowany do Gryfic, a pod koniec 1948 do garnizonu Trzebiatów. W 1949 został włączony w skład 8 Zmotoryzowanej Dywizji Piechoty i przeformowany w 39 zmotoryzowany pułk piechoty. W 1950 oddział został przeformowany w 39 pułk zmechanizowany.
Żołnierze pułku Dowódcy pułku: ppłk Zyta ppłk Włodzimierz Bielasz
Oficerowie: Witold Biegański
Skład etatowy thumb|250px|Kamień Pomorski - w tych budynkach stacjonował pułk dowództwo i sztab 3 bataliony piechoty kompanie: dwie fizylierów, przeciwpancerna, rusznic ppanc, łączności, sanitarna, transportowa baterie: armat 45 mm, dział 76 mm, moździerzy 120 mm plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii
Razem:
żołnierzy 2915 (w tym oficerów - 276, podoficerów 872, szeregowców - 1765). Sprzęt:
162 rkm, 54 ckm, 66 rusznic ppanc, 12 armat ppanc 45 mm, 4 armaty 76 mm, 18 moździerzy 50 mm, 27 moździerzy 82 mm, 8 moździerzy 120 mm
Sztandar pułku Sztandar ufundowany przez społeczeństwo Kamienia Pomorskiego został wręczony pułkowi 29 czerwca 1947 w Szczecinie. Aktu wręczenia dokonał Bolesław Bierut (gen.