Takie tłumaczenie wypowiedzi bywa rozpowszechniane w języku angielskim jako „I am a jelly[-filled] doughnut”.

Najstarszym odnotowanym przypadkiem wystąpienia tego mitu jest artykuł z „The New York Times” z 1988 r.William J. Miller napisał w The New York Times z 30 kwietnia 1988 roku: . Po polsku: „Oni nie wiedzą, a mogli się z łatwością dowiedzieć, że mieszkańcy miasta nie mówią o sobie Berliners. Wolą używać tego określenia na oznaczenie swojego ulubionego smakołyku, często wcinanego na śniadanie. O ile więc zrozumieli i docenili intencje kryjące się za pełnym werwy wystąpieniem prezydenta, zebrani mieszkańcy chichotali, gdy Prezydent powiedział – dosłownie – «Jestem pączkiem».”. Tę legendę powtarzały również inne media, np. BBC i MSNBC.

W języku niemieckim wprawdzie często nie stosuje się rodzajnika nieokreślonego przed użytą orzecznikowo nazwą mieszkańców jakiegoś terytorium, podczas gdy można go użyć, kładąc nacisk nie na pochodzenie czy miejsce zamieszkania, a przynależność do jakiejś grupy osóbJako przykłady można podać cytat z powieści Karla Maya Waldröschen: »Er war ein Amerikaner?« »Ja, ein Yankee.« albo cytat z wykładu Hermanna Grimma o Goethem: Schiller, geboren 1759, war zehn Jahre jünger als Goethe. Er war ein Schwabe, ein Süddeutscher....