W tym samym roku rozpoczął wykłady także w Szkole Nauk Politycznych. Tego samego roku został przeniesiony w rezerwie do 35 Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Złoczowie.Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1913. W lutym 1917 r. został mianowany profesorem nadzwyczajnym nauki administracji, prawa administracyjnego i statystyki na UJ.
Wielka Wojna Wraz z wybuchem konfliktu zbrojnego został zmobilizowany do armii austriackiej i awansowany do stopnia kapitana. Do kwietnia 1916 r. pełnił służbę w twierdzy krakowskiej jako komendant dworca kolejowego w Krakowie. Następnie został przydzielony do Krajowego Komisariatu Cywilnego Wojskowego Zarządu Okupacyjnego w Lublinie. Na ziemiach zajętych przez państwa centralne pełnił funkcję szefa referatu dla spraw robotniczych i statystycznych. W październiku 1918 r. został wysłany do Krakowa do Polskiej Komisji Likwidacyjnej. Do Lublina już nie powrócił. Za sprawą dziekana Wydziału Prawa i Administracji UJ Stanisława Estreichera został z tego obowiązku zwolniony i 31 października 1918 r. zdemobilizowany. Powrócił do Krakowa i podjął działalność w Stronnictwie Prawicy Narodowej.