James Chipman Fletcher (ur. 5 czerwca 1919 w Millburn, zm. 22 grudnia 1991) – amerykański naukowiec oraz urzędnik państwowy, który pełnił funkcję czwartego oraz siódmego administratora NASA w okresie prezydentur Richarda Nixona, Geralda Forda i Jimmy’ego Cartera, Ronalda Reagana i George’a H. W. Busha. Odpowiadał między innymi za misje księżycowe programu Apollo, oraz za planowanie programu Space Transportation System, a także późniejsze przywrócenie wahadłowców kosmicznych do lotu po katastrofie promu Challenger. Wcześniej, w latach 1964-1971 był rektorem Uniwersytetu Utah.
Życiorys
Młodość i wykształcenie Urodził się jako syn Harveya Fletchera i Loreny Chipman. Fletcher ukończył studia licencjackie z fizyki na Uniwersytecie Columbia, a następnie uzyskał stopień doktora fizyki w 1948 roku na California Institute of Technology. Po odbyciu staży naukowych i pełnieniu funkcji wykładowcy na Uniwersytecie Harvarda i Uniwersytecie Princeton, w 1948 roku podjął pracę w Hughes Aircraft, a później w firmie Ramo-Wooldridge Corporation. W 1958 roku współzałożył Space Electronics Corporation w Glendale w Kalifornii, która po fuzji przekształciła się w Space General Corporation. Następnie został wiceprezesem w Aerojet General Corporation w Sacramento w Kalifornii.