Stanisław Banasiuk (ur. 27 marca 1952 w Krzymoszycach) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, także recytator. Absolwent PWST w Warszawie (1975). Znany z licznych ról teatralnych oraz serialowych.
Teatr W roku 1975 został zatrudniony na stanowisku aktora w Teatrze Polskim we Wrocławiu i tam zadebiutował 6 stycznia 1976 roku. Miejsce pracy zmienił w roku 1979, przechodząc do Wrocławskiego Teatru Współczesnego im. Edmunda Wiercińskiego, gdzie pracował do 1983 roku. Następnie przeniósł się do stolicy, tam z kolei, w latach 1983–1989, był aktorem Teatru Narodowego. Współpracował też z teatrami: POSK w Londynie (1989, 1991) oraz warszawskimi – Północnym (1993), Adekwatnym (1994, 1998, 2002, 2003), Komedia (1996–1998) oraz Atlantis (2004–2006).
Spektakle teatralne 1976: Wyszedł z domu jako Grabarz młody (reż. Piotr Paradowski) 1976: Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale jako Bardos (reż. Tadeusz Kozłowski) 1976: Wielki człowiek do małych interesów jako Antoni (reż. Maria Straszewska) 1977: Żołnierz królowej Madagaskaru jako Mącki junior (reż. Jerzy Grzegorzewski) 1977: Alicja w Krainie Czarów jako Wieża Biała (reż. P. Paradowski) 1977: Tragiczna historia Hamleta jako ambasador angielski (reż. P. Paradowski) 1978: Pastorałka (reż. Leszek Czarnota) 1980: Biesy jako narrator (reż.