Walczył w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie na terenie Francji, gdzie został rannyAleksander Kwiatek, Alojzy Seget, Encyklopedia Powstań Śląskich, Opole 2002, s. 501. Finalnie trafił do Anglii, gdzie ukończył studia administracyjne oraz działał w Centralnym Komitecie Pomocy Ofiarom Wojny.

W 1946 powrócił do kraju i mieszkał w Pszowie, gdzie pracował w Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłu Węglowego. Był założycielem miejscowej Samopomocy chłopskiej, do 1949 r. również jej prezesem. Członek organizacji kombatanckich m.in. ZBoWiD-u. W ostatnich latach życia mieszkał w rodzinnym domu w LubomiJerzy Pająk, Poznajemy Ziemię Raciborską, "Biuletyn Nauczyciela Opolskiego" Nr 4 (8), 1960, s. 59, gdzie zmarł. Został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu w Lubomi.

Pozostawił wspomnienia opublikowane w: Wspomnienia Opolan, t. 2, pod red, Aliny Glińskiej, Kazimierza Malczewskiego, Andrzeja Pałosza, Warszawa 1965, Instytut „Pax”, s. 357-363, oraz Ze wspomnień uczestników, „Wrocławski Tygodnik Katolików" 1971 nr 18 s. 2