Puchacz indyjski, puchacz bengalski, puchacz skalny (Bubo bengalensis) – gatunek dużego ptaka z rodziny puszczykowatych (Strigidae). Występuje w Azji Południowej. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Jest to gatunek monotypowy. Dawniej bywał uznawany za podgatunek puchacza zwyczajnego (Bubo bubo).
Zasięg występowania Puchacz indyjski występuje w Azji Południowej, głównie w Indiach, Pakistanie i Nepalu, rzadko w takich krajach, jak Afganistan, Chiny, Bangladesz, Mjanma, Bhutan czy Iran.
Charakterystyka thumb|200px|left|Puchacz indyjski thumb|240px Rozmiary Długość ciała: 50–56 cm. Masa ciała jednego zważonego samca: 1100 g. Samice są większe od samców.
Upierzenie Bardzo przypomina puchacza. Upierzenie brązowe z licznymi ciemnymi plamami i kreskami. Skrzydła są ciemniejsze niż reszta ciała. Pomimo niewielkich rozmiarów dzioba, sowa ta może otworzyć go bardzo szerokoJemima Parry-Jones: Orły, sowy, sępy...: "Otwór gębowy jest znacznie większy niż mogłaby to sygnalizować wielkość dzioba".
Pożywienie Żywi się szczurami, myszami i innymi małymi ssakami, ptakami, rzadko gadami, żabami, krabami czy dużymi owadami.
Tryb życia Poluje głównie nocą. Najczęściej żyje w parach. Długość życia puchacza indyjskiego to ok.